به رویایم میروم...

آنجا

هرچقدر که بخواهم

زندگی میکنم

آخر وقتی بیدار بودم زندگی نکردم...

آنجا دیگر گمش نمیکنم "خودم" را

آخر آنجا کوچک است...

میدانی؟

نگرانشم....

آیا بلایی سرش آمده؟

نمیدانم...

گمش کرده ام...

خیلی وقت است...

...

در خانه را میزنم...

کسی در را باز میکند...

حسابی نگاهش میکنم

آن چهره ی خندان کسی نیست جز خودم

آه...چه صبحی...

پس امروز هم زندگی خواهم کرد

......

جز خودم کسی را ندارم

و تنها این موضوع

مرا نگران می کند...

.

.

.

از رویایم بیرون میایم....